<p><span style="color: #ff6600;">een filmgedicht</span></p>

Als je vertrekt op je tocht naar Ithaka 
smeek dat je weg lang mag zijn, 
vol avonturen en kennis. 

De Lestrygonen, de Cyclopen
en de woeste Poseidon zul je niet ontmoeten, 
als je ze niet meedraagt in je ziel, 
als je ze zelf niet oproept. 

Smeek dat je weg lang mag zijn, 
met vele zomerse morgens, 
waarop je vol vreugde en voldoening, 
binnenloopt in verborgen havens. 

Zwerf over Foenicische markten 
waar bijzondere waren worden verhandeld; 
parelmoer en koraal, amber en ivoor. 

Ruik aan de zoetgeurende parfums 
en ga naar de vele steden van Egypte 
om er te leren, te leren van de wijzen. 

Houd steeds in gedachte Ithaka: 
dààr aan te komen is je bestemming, 
maar overhaast de tocht toch niet, 
het is beter dat die jaren duren zal. 

Bereik het eiland als je oud bent, 
rijk met al wat je onderweg hebt verworven, 
niet verwachtend dat het je welvaart geven zal, 
Ithaka gaf je de mooie tocht, 
zonder haar was je niet op weg gegaan, 
maar meer heeft het je niet te bieden. 

En zou het je tegenvallen, 
Ithaka misleidde je niet. 
Zo wijs als je bent geworden, 
met zoveel ervaring, 
dan zul je vast hebben begrepen 
wat een Ithaka betekent.

2000