1989
Anne Anders
In 1989 maakte regisseur Leendert Pot een documentaire over zijn zus Anne met het syndroom van Down. Het is ook een portret van hun moeder. Het kost haar veel moeite om, eind jaren zestig, dingen voor elkaar te krijgen, buiten de gebaande paden. “We hebben haar van de ‘imbecielenschool’ afgehaald. Daar ging ze met sprongen achteruit. Gewoon meedoen, dat werkte.”
Ze zoekt en vindt een gewone kleuter- en lagere school, heel bijzonder in die tijd. Daar leert Anne lezen, schrijven, rekenen, speelt tikkertje op het schoolplein en heeft een hartsvriendin, Matty. De hele familie doet mee, broer en zus fietsen met haar naar school, samen leren ze haar zwemmen.
Als vijftienjarige leeftijd verhuist Anne met haar moeder naar Frankrijk, Rochemaure. In documentaire Anne Anders is ze 27 en volledig tweetalig. Ze heeft een vriend en ze werkt en woont tamelijk zelfstandig in een gezinsvervangend tehuis.
De film is geen registratie; er spreekt ervarng en betrokkenheid uit. Daardoor kijk je ineens op een ‘andere’ manier naar mongolen. Een stimulans voor ouders, verzorgers en studenten om creatief te blijven en steeds naar nieuwe mogelijkheden te zoeken.
Neeltje Baaij, HBO-docente De Horst, Driebergen
Er zijn twee belangrijke punten in deze film:
- Kinderen met het Down-syndroom hebben veel ontwikkelingsmogelijkheden, die heel goed binnen gewone kaders, de basisschool, het gezin, tot ontplooiing kunnen worden gebracht.
- Het is ook goed voor hun ontwikkeling om reele eisen aan ze te stellen.
Prof. A. van Gennep, Universiteit van Amsterdam
“De film laat zien dat er blijvend perspectief zit in de ontwikkeling von mensen met een Down-syndroom. Dot ontzenuwt de standaard- modellen die uitgaan van een plafond.”
Eep Talstra, voorzitter van de Vereniging voor een gelntegreerde opvoeding van Mongoloïde kinderen (VIM)